• Een dag in droomauto 911

Een dag in droomauto 911

Net als bij veel kleine jongetjes begon ook mijn liefde voor auto’s niet lang nadat mijn laatste luier uit ging. Mijn kinderkamer werd behangen met Porsche posters, waar meestal de iconische Porsche 911 SC op stond. Deze sportauto was toen net nieuw, want ik ben zelf kind van de jaren ’70. Ik hield van de slanke vorm, zijn sierlijke voorspatborden, de toonaangevende koplampen en de bijna verticale voorruit.

De afgelopen tien jaar heb ik rondgereden in een reeks van verstandige familieauto’s. Mijn vriendin kende mijn droom omdat er op mijn kamer in mijn ouderlijk huis nog altijd één Porsche poster hangt. Zodoende kreeg ik onlangs mijn beste verjaardagscadeau ooit: een dag in een Porsche.

Toen ik de sleutels van de 911 SC overhandigd kreeg voelde ik het figuurlijke gewicht van het kleine bosje. Uiteraard kende ik de reputatie van de 911. Het voertuig in kwestie was een goudkleurige 911 SC uit 1978. Schitterend van buiten en uiteraard goed onderhouden. Vergeleken met mijn beschaafde moderne Audi is het 911-dashboard een ergonomische nachtmerrie. Maar alle onhandigheden tezamen werden al snel een heerlijke ontdekkingstocht naar alle functies van de knoppen. Het starten. De sleutel steek ik -links- in het contact. Een klik, de lampjes branden, ik hoor de brandstofpomp en de startmotor. Dan begint het prachtige geluid van de 6-cilinder boxermotor achter mij. Zeker één van de beste motoren ooit gemaakt.

Mijn eerste indrukken van de rijeigenschappen waren kristalhelder: wat lastig! De koppeling is zwaar, de remmen lijken geen bekrachtiging te hebben en zonder stuurbekrachtiging is dit bepaald geen ideale stadsauto. Wat ik wel meteen merkte was hoe strak en duidelijk de wagen zich door de bochten laat leiden. Bijna zonder te sturen volgde de Porsche mijn wil. Het voelde alsof we een telepathische band hadden. De Porsche en ik.

Op een landweggetje ontdeden we de Porsche van haar dakje. Yeah! We slingeren over dijkweggetjes en ik genoot intens van het geluid. Wat een schitterend mechanisch gejank! Soms liepen de snelheden een beetje te hoog op. Iedereen weet dat als je even niet oplet de Porsche het heft in handen neemt. Dan kiest de wagen zijn eigen weg, meestal 180 graden terug. Ik leerde dat als je de 911 met respect behandeld, deze bruut jou ook respecteert.

Maar helaas komt aan alles een einde. Na mijn ruim 200 kilometer durende adembenemende soundtrack, ging de 911 terug naar de verhuurder. Ik kan er kort over zijn. Het is de beste rijervaring die ik ooit heb gehad. Het is me nu duidelijk dat mijn eigen auto erg efficiënt, relatief snel en erg veilig is. Maar ze is ook zó saai!

Ik heb een spaarpotje geopend…

Ralf van Tuindorp
Doesburg